Baza wiedzy

powrót

​Psychoterapia Humanistyczna

W latach 60tych w Stanach Zjednoczonych powstał kierunek pracy terapeutycznej nazywany terapią humanistyczną, który wyrósł w opozycji do behawioryzmu. Główni przedstawiciele nurtu to m.in: Abraham Maslow, Carl Rogers, Karl Jaspers. W tym modelu akcent kładzie się na zrozumienie przeżyć człowieka, na jego wewnętrzne doświadczenie. Człowiek spostrzegany jest jako wyjątkowa jednostka, twórcza i dobra z natury, której najważniejszą potrzebą jest realizowanie danego jej potencjału.

Według tej teorii zaburzenia psychiczne wynikają z niezaspokojonych potrzeb w okresie dziecięcym, np. deficytu rodzicielskiej uwagi, braku poczucia bezpieczeństwa czy też nieszanowania autonomii. Efektem niezaspokojonych potrzeb mogą być nękające człowieka negatywne emocje czy destrukcyjne zachowania.

Psychoterapia skoncentrowana jest na analizie "tu i teraz" i skierowana jest na przyszłość. Celem terapii jest nabycie przez pacjenta umiejętności identyfikowania własnych potrzeb i wyrażania emocji, a także zwiększenie szacunku i zaufania do samego siebie. Terapeuta buduje wyjątkową, pełną autentyzmu relację z pacjentem. Stwarza warunki do korektywnego doświadczenia emocjonalnego i pobudza pacjenta do refleksji nad dokonywanymi wyborami w życiu.

Przykładowe pojęcia: samorealizacja, samoaktualizacja, autonomia, poczucie odpowiedzialności, poczucie sensu życia, hierarchia potrzeb i wartości, empatia, autentyczność, niedyrektywność, fałszywe „Ja”, ekspresja „Ja”, rozwój osobisty.

O terapii: Terapeuta pracuje w sposób niedyrektywny, budując życzliwą i pełną akceptacji relację. Terapia ta wymaga dużej samoświadomości i aktywności pacjenta. Sesje obywają się zazwyczaj raz w tygodniu. Czas trwania terapii zależy od procesu terapeutycznego i jest indywidualnie ustalany.

Z terapią humanistyczną luźno związana jest psychoterapia egzystencjalna. Główni przedstawiciele tego nurtu to m.in: Victor Frankl, Rollo May, Irvin Yalom. Terapia egzystencjalna jest formą terapii skoncentrowanej wokół tzw. trosk ostatecznych. Wyodrębnia się cztery podstawowe troski: nieuchronności śmierci, wolność (brak oparcia), izolacja (samotność) i brak sensu. Konfrontacja jednostki z każdym z tych życiowych faktów stanowi źródło lęku i może leżeć u podłoża wewnętrznego konfliktu egzystencjalnego. Objawy psychopatologiczne są nieskutecznym sposobem poradzenia sobie z lękiem.

Najważniejsze zjawiska w procesie zmiany terapeutycznej to: wolna wola, podjęcie odpowiedzialności za siebie i pełne angażowanie się we własne życie. Celem psychoterapii jest konfrontacja z egzystencjalnymi problemami i włączenie ich do własnego planu życiowego, poszukiwanie sensu swojego życia.

szukamterapeuty.pl © 2015 - 2017 Baza najlepszych psychologów i psychoterapeutów. Dzięki nam znajdziesz skuteczną pomoc.