Baza wiedzy

powrót

Mity i stereotypy na temat psychoterapii

Coraz więcej osób korzysta z psychoterapii i wiedza na ten temat jest coraz bardziej dostępna. Mimo to, na temat psychoterapii wciąż krąży wiele mitów.

1. Po co mam iść do psychoterapeuty, lepiej pogadać z przyjacielem

Rozmowa z psychoterapeutą znacząco różni się od rozmowy z bliskimi. Nasi znajomi czy rodzina są z nami emocjonalnie związani i nie są w stanie obiektywnie przeanalizować sytuacji w jakiej się znaleźliśmy. Dodatkowo często przekazują nam to, co chcemy usłyszeć, a nie informacje, które nam faktycznie mogą pomóc. Psychoterapeuta stosuje profesjonalne metody pozwalające na dogłębną i wielowymiarową analizę sytuacji. Spotkanie z terapeutą nie polega tylko na tym, że się "wygadamy" czy wylejemy żale. Psychoterapia to cykl spotkań, podczas których terapeuta wspólnie z pacjentem realizuje strategię, prowadzącą do rozwiązania sytuacji problemowej.

2. Psychoterapia jest dla "wariatów"

Z psychoterapii mogą korzystać ludzie zdrowi, którzy chcą czerpać z życia więcej radości, odzyskać spokój i dobre samopoczucie czy też poukładać sprawy, z którymi sami nie dają już sobie rady. Osoby cierpiące na zaburzenia psychiczne częściej korzystają z usług psychiatry i zazwyczaj stosują farmakoterapię, by pokonać chorobę.

3. Psychoterapeuta udzieli mi porady "jak żyć"

Często powodem zgłoszenia na terapię jest poczucie utraty wpływu na swoje życie i trudność z podejmowaniem życiowych decyzji. Celem terapii jest wzmocnienie autonomii pacjenta i rozwój umiejętności, które pozwolą na większą samodzielność w życiu. Nie polega to jednak na udzielaniu przez terapeutę rad. Dzięki terapii pacjent powinien nabrać odwagi, by samodzielnie podejmować korzystne dla niego decyzje.

4. Psychoterapeuta ma niezwykłe umiejętności i może mnie "prześwietlić"

Psychoterapeuta nie posiada nadprzyrodzonych umiejętności, jest człowiekiem z krwi i kości. O większości spraw ważnych dla pacjenta (np. trudne emocje, skrywane myśli, wątpliwości) terapeuta może się dowiedzieć tylko podczas bezpośredniej rozmowy z nim. Prawdą jest, że terapeuta ma bogatą wiedzę na temat funkcjonowania człowieka i używa technik, które pozwalają dogłębnie przyjrzeć się sytuacji od strony psychologicznej, jednak nie umie czytać w myślach. To od pacjenta zależy na ile będzie chciał się otworzyć i które tematy będzie chciał ujawnić terapeucie.

5. Psychoterapia to to samo co rozwój duchowy

Relacja z terapeutą nie jest relacją uczeń/guru. Terapeuta nie jest przewodnikiem duchowym i nie ma kwalifikacji by wchodzić w taką rolę. Przeciwnie – nie powinien nakłaniać pacjenta, by kierował się takimi czy innymi wartościami. Bez względu na różnice światopoglądowe terapeuta akceptuje pacjenta, jego wybory i religię. Terapeuci wprowadzający wątki religijne w terapii (np. terapeuci chrześcijańscy) powinni na początku uprzedzić o tym pacjenta.

6. Psychoterapia skupia się na przeszłości i polega na obwinianiu za wszystko rodziców.

Różne podejścia psychoterapeutyczne w różnym stopniu przywiązują wagę do wczesnodziecięcych doświadczeń z rodzicami. Podczas psychoterapii brana jest pod uwagę wieloprzyczynowość objawów – wpływ znaczących osób z dzieciństwa, życiowych zdarzeń, a także cechy osobowości pacjenta. W miarę trwania psychoterapii pacjent uczy się szerszego spoglądania na ważne sprawy i odstępuje od myślenia "czarne/białe" - buduje kompletny obraz rodziców, uwzględniający zarówno popełnione przez nich błędy, jak i cechy, które były wspierające i ważne dla jego rozwoju. Nasze przeszłe doświadczenia kształtują nas w znacznym stopniu, jednak nie determinują naszej przyszłości, dlatego analiza obecnej sytuacji pacjenta i rozmowy o przyszłości są równie ważnym elementem psychoterapii.

szukamterapeuty.pl © 2015 - 2017 Baza najlepszych psychologów i psychoterapeutów. Dzięki nam znajdziesz skuteczną pomoc.